Flags

Porady

Kojce dla tuczników i warchlaków przy zastosowaniu autokarmników11.09.2014

Źródło: Trzoda Chlewna

www.trzoda-chlewna.com.pl

Edmund Mulica, Edward Hutnik

Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu

Katedra Budownictwa i Infrastruktury

Kojce dla tuczników i warchlaków przy zastosowaniu autokarmników

Wraz ze wzrostem intensyfikacji produkcji zwierzęcej oraz dążeniem do unowocześnienia procesów technologicznych daje się zauważyć coraz częstsze przechodzenie od utrzymywania warchlaków i tuczników w kojcach z korytami do utrzymywania zwierząt w kojcach, gdzie zadawanie pasz odbywa się z wykorzystaniem autokarmników.

Przemysł oferuje szeroką gamę takich urządzeń. Zastosowanie ich ułatwia zmechanizowanie procesu transportu i zadawania pasz a także pozwala łatwiej projektować wnętrza budynków. Przy projektowaniu warchlakarni i tuczarni wymaga się przestrzegania norm dobrostanu zwierząt, a więc honorowania norm unijnych ustalających parametry powierzchniowe i liniowe kojców.

Nowe techniki żywienia pozwala na likwidację tradycyjnych koryt, zastąpienie korytarzy paszowych korytarzami kontrolnymi. Materiał badawczy niniejszego opracowania stanowią, wykonane przez autorów na bazie literatury, schematy przekrojów poprzecznych i fragmentów rzutów chlewni dla warchlaków i tuczników, w których stosowane są zarówno koryta jak i autokarmniki. Niżej zaprezentowano schematy chlewni, gdzie zastosowano autokarmniki i to zarówno okrągłe jak i prostokątne. Przedstawiają one kojce: z płytką ściółką, z głęboką ściółką, bezściółkowe z autokarmnikami okrągłymi, bezściółkowe z autokarmnikami prostokątnymi (podłużnymi), dwuklimatyczne (stosowane tylko przy utrzymywaniu warchlaków).

Cztery pierwsze kojce mogą być stosowane zarówno w tuczarniach jak i warchlakarniach. Ostatni (dwuklimatyczny) kojec stosowany bywa w warchlakarniach, gdzie odsadzone prosięta przez pewien okres mogą korzystać z podwyższonej temperatury w „gniazdach” umieszczonych pod daszkiem. Podwyższona temperatura wynika z ograniczonej kubatury pod daszkiem, ale może też być tam umieszczone urządzenie grzewcze. Przy koncepcjach kojców założono, że przebywa w nich 15 do 40 zwierząt, co sugerują wytyczne. Powierzchnia kojca powinna być adekwatna do ilości i masy zwierząt tam przebywających.

Stosowanie kojców ściółkowych w naturalny sposób wychodzi naprzeciw instynktowi rycia. W bezściółkowych kojcach pojawić się powinny pojemniki na materiał, którym mogą zwierzęta manipulować a więc zaspakajać instynkt rycia. Do materiałów tego typu zaliczyć można słomę, odpady drewna, trawę, siano itp.

Przegrody między legowiskami sąsiadujących kojców powinny być pełne, aby zwierzęta nie widziały się a więc nie chciały w tym miejscu zaznaczać swego terytorium. Między częściami gnojowymi sąsiadujących kojców korzystnie jest stosować przegrody ażurowe po to, aby zwierzęta zaznaczając swoje terytorium chętnie oddawały tam odchody.

Wprowadzenie autokarmników pozwala odejść od archaicznych kojców na rzecz rozwiązań nowoczesnych. Pozwala to między innymi zastosować kojce z płytką ściółką. Rozwiązanie także daje możliwość redukcji szerokości budynku do 7,80 – 8,20 m. Rezygnacja ze ściółki pozwala projektować funkcjonalne budynki z autokarmnikami, zarówno okrągłymi jak i podłużnymi o szerokości około 10,60 m.

Podążając za najnowszymi trendami, autokarmniki można również stosować w kojcach ściółkowych o dużym nachyleniu posadzki (8°) lub w kojcach z głęboką ściółką. W pierwszym przypadku zwierzęta spychają część ściółki z odchodami na korytarz gnojowy zmniejszając pracochłonność usuwania odchodów. Przy zastosowaniu kojców z głęboką ściółką szerokości budynków jednorzędowych mogą mieścić się w granicach 8,60 – 13,80 m. Dwurzędowy układ kojców głębokich wymuszałby szerokość budynku nie mniejszą od 18,20 m w krańcowym przypadku szerokość ta mogłaby sięgnąć 27,00 m.

LITERATURA: Systemy utrzymania świń. Poradnik. Projekt Bliźniaczy PHARE – Standardy dla gospodarstw rolnych. IBMER, Warszawa 2004

Rys. 1. Chlewnia z kojcami z płytką ściółką

Rys. 2. Chlewnia z kojcami z głęboką ściółką

Rys. 3. Chlewnia z bezściółkowymi kojcami wyposażonymi w autokarmniki okrągłe

Rys. 4. Chlewnia z bezściółkowymi kojcami wyposażonymi w autokarmniki podłużne

Rys. 5. Warchlakarnia z kojcami dwuklimatycznymi

Facebook IconYouTube Icon